ඔබට

 

ඔබ ඔතන මම මෙතන ඉතිං අප අතර
ගව් සියක් හා තවත් දුර දහසකි පියවර
වහා තරණය කර අප වටා ඇති සමුදුර
"ප්‍රේමයෙනි" කියන් මා බදා හිරකර

ඔබට

හිතේ ඇති අදහස පැහුණොත් කවියකට
මෙලෙස පද ලියැවේවි ඒ ඔබට දකින්නට
හුස්මක් වැටිය යුතුමයිනේ ජිවත් වෙන්ට
“හුස්මකැයි” කියන අය ඇති අදත් ඔය හිනාවට

ඔබට

සුවෙන්දැයි පරිස්සම්දැයි දැනගැන්ම 

කෙටි පණිවිඩයටත් දිගම උත්තර ලිවීම 

ඔබව හමු‍‍වෙන්න හීනයක ඉඩ තැබීම 

ප්‍රියය - ආදරය,  අපි අපිම - අප සෙවීම

ඔබට

අතින් අත අල්ලගෙන අපි අපේ කියාගෙන

අතින් අත හරුණමුත් අපි අපේ හිතාගෙන

ප්‍රියය - ඔබ ප්‍රේමයට, ඔබට කවි ලියාගෙන

මෙතෙක් ප්‍රේමය දරමි. සුසූම් බර දරාගෙන

ඔබට

පෙනෙන ‍- නොපෙනෙන දුරකදිත් ඔබව මේ දෑසට

රිදුමක් ලෙසින් තිගැස්සෙයි හදවතේ ලේ නහර

දහසකුත් දනන් මැද ඔබම පමණක් සිහිවීම

ප්‍රියය - ප්‍රේමයක් නම්, මම වෙමිය - ඔබට ප්‍රේමිය.

සොඳුර

සොඳුර,
අප නිහඬ බව අතර තුර
මතක අතු රිකිළි
සුළඟ හමන අතටම
දුටුවද? නැවෙන හැටි

සොඳුර

පාළු මහ රෑ මැදියම
සඳ ළඟින් හෙමිහිට
අඳිමි. මම මගේ හදවත

අමුතු හැඩ ඇති තරුවක
නිවෙන දිලෙනා එළියක
කවි බසක් හැඳි⁣නුවොත්
ඉතිං දැන ගත යුතුය - ඔබ 

ඒ තමයි සඳ ලෙසින් - මම
ඔබේ උවනත දුටු දින