සොඳුර

සොඳුර,
අප නිහඬ බව අතර තුර
මතක අතු රිකිළි
සුළඟ හමන අතටම
දුටුවද? නැවෙන හැටි

සොඳුර

පාළු මහ රෑ මැදියම
සඳ ළඟින් හෙමිහිට
අඳිමි. මම මගේ හදවත

අමුතු හැඩ ඇති තරුවක
නිවෙන දිලෙනා එළියක
කවි බසක් හැඳි⁣නුවොත්
ඉතිං දැන ගත යුතුය - ඔබ 

ඒ තමයි සඳ ලෙසින් - මම
ඔබේ උවනත දුටු දින

ඔබට

ප්‍රියය මම, ඔබ - අප නමට

ලියා පවරමි. ප්‍රේමයක් මා විතර

නොහඳුනන්නන් වුවොතින් යම් දිනෙක

බෙදා දෙමි අන් අයට - ඒ ප්‍රේමයම ඔබ විතර

ඔබට

බෙත්ලෙහෙමට - තම්බපණ්ණියට හා අනෙක් තැන් වලට

සීතල ද - උණුසුම ද - ප්‍රේමය ද සම විය යුතුය

සාමයේ පණිවිඩය හදවතින් දරාගත් කුරුස මිනිසුනි

ඔබට - ඔබ ප්‍රිය හදවතට, මේ නත්තල “ප්‍රේමණීය” වේවා

සොඳුර

නුඹේ ගෙළ පලදන්න
රත්තරං නෑ සොඳුර
ලියු කවි පද ගොන්න
බැයිද මුතු කරගන්න

ඔබට

පුරුද්දක් නැතත් දැන් ඔබට

“හිතවතිය මම හොඳින්” පවසන්න

ප්‍රියය - ඉඳහිට උනත් මම තවම

දුරක සිට හදවත සිඹිමි මෙලෙස

සෘතු

ස්ටෙප්ස්;

මිටියාවතට කළියෙන්

වසන්තය ඇවිදින්

ගෙමිදුලට.

ආතුර වු සිතක යළි

පෙම් කවක් ලියන්නට

වසන්තය.

නුඹ හැඬුවා මදි

හිතක් උණු වෙන්ට