ඔබට

ප්‍රියය මම, ඔබ - අප නමට

ලියා පවරමි. ප්‍රේමයක් මා විතර

නොහඳුනන්නන් වුවොතින් යම් දිනෙක

බෙදා දෙමි අන් අයට - ඒ ප්‍රේමයම ඔබ විතර

ඔබට

බෙත්ලෙහෙමට - තම්බපණ්ණියට හා අනෙක් තැන් වලට

සීතල ද - උණුසුම ද - ප්‍රේමය ද සම විය යුතුය

සාමයේ පණිවිඩය හදවතින් දරාගත් කුරුස මිනිසුනි

ඔබට - ඔබ ප්‍රිය හදවතට, මේ නත්තල “ප්‍රේමණීය” වේවා

සොඳුර

නුඹේ ගෙළ පලදන්න
රත්තරං නෑ සොඳුර
ලියු කවි පද ගොන්න
බැයිද මුතු කරගන්න

ඔබට

පුරුද්දක් නැතත් දැන් ඔබට

“හිතවතිය මම හොඳින්” පවසන්න

ප්‍රියය - ඉඳහිට උනත් මම තවම

දුරක සිට හදවත සිඹිමි මෙලෙස

සෘතු

ස්ටෙප්ස්;

මිටියාවතට කළියෙන්

වසන්තය ඇවිදින්

ගෙමිදුලට.

ආතුර වු සිතක යළි

පෙම් කවක් ලියන්නට

වසන්තය.

නුඹ හැඬුවා මදි

හිතක් උණු වෙන්ට

සෘතු

අප; අප වෙතින් සමු ගද්දීත්

නුඹට තෝර ගන්න ඕන උනේම

එවැනිම සෘතුවක් ;

වැව රවුමේ මල් පිපූණ කාලයක්

එත් මම තෝර ගත්තේම

ඊටත් වෙනස් වු සෘතුවක් ;

ළපළු තුරුපත් පවා ගිලිහෙච්ච කාලයක්

තවම නුඹ පිපෙන මල් වලටත්

මම වැටෙන තුරුපතටත්

පෙම් කරන්නට හේතුව

අද ද හැඳිනගත නොහැකිව

අපට අප ආදරේ වග පමණක්

කවියක ලියන

පෙම්වතිය,

සෘතු දෙකක

නුඹ ; මම

ඔබට

ඔබ හමුනොවනට
හිඩැස් තියායමි.
යළි නොහරින්නට
දෑස් පියාගමි.